ترومای صوتی: رفتارهایی که باعث آسیب به حنجره و تارهای صوتی می شود


ترومای صوتی به عادت ها و رفتارهای صوتی گفته می شود که می توانند باعث ایجاد ضایعات مختلف و اختلال صوت شوند. ترومای صوتی شامل رفتارهای کلامی و صوتی است که باعث ایجاد ضربه و آسیب به تارهای صوتی یا فونوتروما می شود. ترومای صوتی گاهی به پاتولوژیهای خوشخیم مخاطی در حنجره و بخصوص تارهای صوتی منجر میشود. همچنین استفاده از مؤلفههای صوتی نامناسب، مانند زیروبمی، بلندی صدا، روش های تنفسی نامناسب حین گفتار یا آواز خواندن، عادات آواسازی، و سرعت گفتار خود نوعی ترومای صوتی بوده و ممکن است به اختلال صدا منجر شود.
آسیب یا ترومای صوتی
فونوتروما یا آسیب صوتی می تواند به دلیل بسته شدن شدید تارهای صوتی حین صداسازی و صحبا کردن باشد و باعث آسیب مکانیکی به مخاط حنجره شود. هنگامی که رفتارهای صئتی آسیب زننده یا فونوتروما تکرار شده یا به عادت تبدیل گردد، ممکن است به تغییر شدید بافت مخاطی تارهای صوتی و رفتار ناسازگارانه و نامناسب عضلات حنجره منجر شود. فونوتروما یا آسیب صوتی به شکل برخورد ناگهانی و شدید چینهای صوتی یا استفاده مداوم از یک رفتار آسیبزننده صوتی، یکی از دلایل اصلی ایجاد بسیاری از اختلالات صدا است. رفتارهای صوتی همراه با فشار شامل داد زدن بیش از حد، صحبت کردن با صدای بلند، داد زدن کودکان در زمین بازی، یا صحبت کردم مداوم کارگر کارخانهای در کنار ماشین آلات پر سروصدا می شود. فونوتروما همچنین هنگام جیغ زدن رخ میدهد. همچنین نقلید صدای اشیا و ماشین آلات توسط کودکان حین بازی شامل تقلید صدای موتور ماشین، کامیون یا موتورسیکلت؛ جیغ ممتد آژیرها؛ صداهای شخصیتهای اکشن؛ و انواع غرشها، پارسها و زوزههای حیوانات به عنوان یکی از دلایل اصلی آسیب صوتی یا ترومای صوتی در این گروه سنی عمل می کند.
صاف کردن گلو؛ یک ترومای صوتی مهم
یک شکل رایج از فونوتروما یا آسیب صوتی، صاف کردن مکرر و عادتی گلو است. در این حالت فرد به دلیل احساس خلط به طور مداوم گلوی خود را صاف میکند، اما صاف کردن های مداوم او را از شر این احساس خلاص نمی کند. در یک مطالعه از ۲۰۶ بیماری که به دلیل گرفتگی صدا ناشی از تنش عضلانی (MTD) برای گفتاردرمانی ارجاع داده شده بودند، ۱۴۱ نفر (یا ۶۸٪) رفتار صاف کردن گلو را نشان دادند. انسداد شدید و غیرمتناوب چینهای صوتی حتی هنگام صاف کردن ملایم گلو یکی از منابع اصلی آسیب صوتی یا فونونروما است.
صاف کردن گلو ممکن است یک عامل اتیولوژیک اولیه یا ثانویه باشد. به عنوان یک عامل اولیه، صاف کردن گلوممکن است پس از سرماخوردگی یا عفونت تنفسی ظاهر شود. به عنوان مثال ارزیابی صدای یک خانم نشان داد که او هرگز قبل از ابتلا به سرماخوردگی در ۶ هفته پیش، مشکلات صوتی را تجربه نکرده بود. همراه با سرماخوردگی، سرفه و صاف کردن بیش از حد گلو شروع شده بود. هرچند علائم سرماخوردگی و سرفه پس از ۱۰ تا ۱۲ روز فروکش کرده بود، اما بیمار به صورت ناخودآگاه به صاف کردن شدید گلوی خود ادامه داده بود. آسیب مخاطی ناشی از این کار باعث دیسفونی خفیف و پایدار شده بود. لارنگوسکوپی انجام شده در هفته ششم، ادم خفیف دوطرفه چینهای صوتی را نشان داد. ارزیابی صدا، صاف کردن مداوم گلو را به عنوان عامل اتیولوژیک اولیه مرتبط با خشونت صدا شناسایی کرد و برنامه درمانی روی کنترل و نرک این عادت متمرکز شد و بعد از یک دوره کوتاه تارهای صوتی به ساختار و عملکرد طبیعی خود بازگشتند و صدای طبیعی بیمار برگشت.


همچنین صاف کردن گلو اغلب به عنوان یک عامل آسیبزننده ثانویه برای بیمارانی که با پاتولوژیهای مختلف حنجره مراجعه میکنند، شناسایی میشود. افراد اغلب این رفتار را به عنوان پاسخی طبیعی به احساس توده یا گرفتگی در حنجره ایجاد میکنند. احساس هایی مانند خشکی، خارش، سوزش، درد، احساس توده در گلو، یا احساس “سفتی” موارد آشنایی برای بیماران مبتلا به اختلال صوت هستند که به طور ثانویه باعث ایجاد رفتار صاف کردن گلو می شوند.
در چنین حالت هایی حتی یک احساس خفیف طبیعی ناشی از ترشحات مخاطی تشدید شده و یک پاسخ رایج، صاف کردن عادتی گلو است. صاف کردن مزمن گلو همچنین یکی از علایم مهم رفلاکس حنجرهای-حلقی (LPR) است. رفلاکس حنجره ای-حلقی زمانی رخ میدهد که محتویات اسیدی معده به ناحیه خلفی حنجره برگشته و باعث تحریک شدید حنجره و گاهی تغییر کیفیت صدا می شود. در هر صورت، چه به عنوان یک رفتار و چه به عنوان واکنشی به رفلاکس معده، صاف کردن گلو هم به عنوان یک علامت پاتولوژی و هم به عنوان یک عامل تشدید کننده اختلال عمل میکند.
سرفه و ترومای صوتی
سرفه نیز یک رفتار آسیب زننده صوتی و فونوتروما است. سرفه ممکن است علامت بسیاری از انواع مختلف بیماریهای تنفسی، مانند آسم، بیماری مزمن انسدادی ریه، یا ضایعات بدخیم ریه باشد. سرفه همچنین میتواند علامتی از رفلاکس حنجرهای-حلقی باشد. در صورت وجود و تداوم سرفه باید به پزشک مراجعه کرد. درمان در ابتدا با درمان علل زمینه ای شروع می شود. سرفه همیشه نشانه بیماری نیست. گاهی سرفه مزمن، مانند صاف کردن گلو، ممکن است به عنوان پاسخی به پاتولوژی حنجره ایجاد شود. در این صورت درمان رفلاکس باید در اولویت قرار گیرد. در چنین شرایطی اغلب از آسیبشناس گفتار خواسته میشود که این رفتار را به عنوان بخشی از یک پروتکل مدیریت رفتاری حذف کند. درمان رفلاکس معده و رفلاکس حنجره ای-حلقی باید به صورت تلفیقی از روش های دارویی و اصلاح سبک زندگی از جمله رژیم غذایی مناسب پیگیر شود تا به موفقیت کامل برسد.
ترومای صوتی و راه های درمان
در صورت وجود رفتارهایی مانند سرفه مرمن و صاف کردن گلو یا علائم اختلال صوت و احساس های ذکر شده در ناحیه گلو و حنجره در اسرع وقت برای استروبوسکوپی و معاینه دقیق حنجره مراجعه کنید. تشخیص به موقع و درست مسیر درمان را کوتاه کرده و از ایجاد ضایعات مختلف داخل حنجره پیش گیری می کند.

بدون دیدگاه